กลางเงามืดของประวัติศาสตร์ไทย…มีนามหนึ่งที่ผู้คนยังเอ่ยถึงด้วยความศรัทธาและพรั่นพรึงในคราวเดียวกัน “ท้าวหิรัญพนาสูร” หรือ “ตาหิรัญฮู” อสูรผู้ผันตนเดินอยู่ในทางสัมมาทิฐิ กลายเป็นเทพอารักษ์คอยคุ้มครองพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6

ว่ากันว่า พระองค์ทรงมี สัมผัสที่หก มองเห็นสิ่งที่คนทั่วไปมองไม่เห็น บ่อยครั้งวิญญาณผู้ล่วงลับปรากฏกายให้ทอดพระเนตร และในคืนหนึ่งที่เมืองลพบุรี เมื่อครั้งยังมิได้เสวยราชย์ มีผู้ตามเสด็จฝันเห็นบุรุษรูปร่างกำยำ ให้นามตนว่า “หิรัญ” อสูรแห่งป่าลึก ผู้ตั้งใจจะติดตามอารักขาพระองค์ไปทุกหนแห่ง

รัชกาลที่ 6 ทรงทราบเรื่องนี้ จึงโปรดให้ถวายเครื่องเซ่นสรวงกลางป่า และตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งยามเสวย จะมีการตั้งสำรับถวายแด่ท้าวหิรัญฮูเสมอ

เมื่อเสวยราชย์แล้ว พระองค์ให้ช่างหลวงหล่อรูปอสูรตนนี้ขึ้นด้วยทองสัมฤทธิ์ แต่งองค์ทรงเครื่อง ชฎาโบราณ และถือไม้เท้าเป็นเครื่องยศ นับแต่นั้น “ท้าวหิรัญฮู” ได้รับนามใหม่ว่า “ท้าวหิรัญพนาสูร”

แต่สิ่งลี้ลับย่อมมาพร้อมอภินิหาร...

เล่ากันว่า เมื่อครั้งหล่อรูปขึ้นใหม่ ช่างอิตาเลียนที่ใช้เชือกคล้องคอยกขึ้นฐาน กลับล้มป่วยคอเคล็ดทันทีอย่างหาสาเหตุไม่ได้ จนต้องรีบจุดธูปขอขมา ต่อมาอาการจึงหายเป็นปลิดทิ้ง

อีกครา เมื่อรัชกาลที่ 7 ได้รถยนต์พระที่นั่งพร้อมรูปท้าวหิรัญฮูติดอยู่ในคันนั้น กลางดึกกลับมีเสียงกุกกักในโรงรถ ทั้งที่ไร้ผู้คน และไฟก็ลุกสว่างวาบขึ้นเอง รถยังเคลื่อนมาจอดผิดตำแหน่งจนผู้พบต้องขนหัวลุก สุดท้ายมิกล้าใช้รถคันนั้นอีกเลย

เล่าขานกันว่า ในวังสมัยรัชกาลที่ 6 ข้าราชบริพารต่างรู้จักนาม “ตาหิรัญฮู” ดี ว่าไม่เพียงเป็นเทพคุ้มครอง แต่ยังแฝงอำนาจที่ไม่อาจอธิบายด้วยเหตุผลของมนุษย์

จนวันนี้ องค์หล่อใหญ่ยังคงตั้งตระหง่านเป็น ศาลเทพารักษ์ประจำพระราชวังพญาไท

เงียบสงบ…แต่แฝงไว้ด้วยพลังที่ผู้ศรัทธาเชื่อมั่นว่า ท่านยังเฝ้ามอง และปกป้องอยู่ในความมืดที่ไม่มีใครมองเห็น

ท้าวหิรัญพนาสูร : เทพผู้เร้นกาย อารักขาพระมหากษัตริย์