หนังสือเล่มนี้ฉันเคยอ่านครั้งแรกเมื่อสมัย ม.ปลาย ผู้แต่งคือ หม่อมหลวงบุปผา (กุญชร) นิมมานเหมินท์ หรือนามปากกา "ดอกไม้สด"

สาระสำคัญของนวนิยายเล่มนี้อยู่ที่แท้จริงแล้วคำว่า "ผู้ดี" คืออะไรผู้ดีของดอกไม้สดหาใช่ ผู้อยู่ตึกสูงใหญ่ มีตัวเลขมากมายในธนาคาร หรือเกิดในตระกูลเก่าแก่ หากแต่เป็นผู้รู้จักวางตนในทางที่ถูกที่ควรของเจ้าของชีวิตเรื่องย่อ กล่าวถึงชีวิตของวิมลบุตรสาวของพระยาอมรรัตน์ราชสุภิชา ที่มีชีวิตเป็นที่น่าอิจฉาของหญิงสาวหลายคน แต่ครั้นเมื่อบิดา ถึงแก่อนิจกรรมปรากฏว่าท่านไม่เหลือสมบัติใดทิ้งไว้ สิ่งที่เหลือทิ้งไว้คือปัญหาที่วิมลต้องหาทางแก้ไข รายจ่ายที่เคยหรูหราฟุ่มเฟือย จำนวนคนรับใช้ ถูกลดลงไป วิมลลงมาอยู่ที่เรือนคนใช้เพื่อจะได้ให้คนเช่าตึกใหญ่ และนำเงินค่าเช่าส่งเป็นค่าเรียนพี่ชายซึ่งกำลังศึกษาอยู่ต่างประเทศแม้ยามต้องอยู่อย่างอัตคัตวิมลก็ไม่ได้รู้สึกเวทนาตัวเอง หากแต่เข้มแข็งไม่ยอมจมอยู่กับความทุกข์และแก้ปัญหาต่าง ๆ ให้ผ่านพ้นไปด้วยความดีงามที่อยู่ในตัวเธอเป็นหนังสืออีกเล่มที่่อ่านได้อย่างเพลิดเพลิน ใช้ถ้อยคำ กระชับ ไม่ฟุ่มเฟือย แม้โลกปัจจุบันจะเปลี่ยนไป แต่หนังสือเล่มนี้ก็ ยังสร้างความบันเทิงใจและข้อคิดอย่างไม่เคยตกยุค