พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 และ สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์

พระราชทานเพลิงศพท่านพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร ณ วัดป่าอุดมสมพร อ.พรรณานิคม จ.สกลนคร เมื่อวันที่ ๒๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๒๑ทั้งสองพระองค์ทรงหมอบกราบลงกับพื้นที่มีเพียงผ้าปู ด้วยความน้อมเคารพศพหลวงปู่ฝั้น อาจาโร ด้วยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเลื่อมใสศรัทธาในปฏิปทาของหลวงปู่ฝั้น อาจาโร ทรงนับถือเป็นอาจารย์พระกรรมฐานเมื่อทรงว่างเว้นจากพระราชภารกิจ ก็จะเสด็จพระราชดำเนินมาทรงสนทนาธรรมเป็นเวลานานอยู่เสมอดังพระธรรมเทศนา พระมงคลวิเสสกถา ที่สมเด็จพระสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ได้ส่งแสดงไว้ ณ พระที่นั่งอมรินทรวินิจฉัย ๖ ธันวาคม ๒๕๓๙เรื่อง

ในหลวง” กับ “ศุภนิมิตของหลวงปู่ฝั้น อาจาโร”ไม่ว่าจะตกเข้าไปในที่มีภัยอันตรายมากมายเพียงใด ผู้ถึงรัตนตรัยเป็นสรณะย่อมพ้นจากภัยทั้งปวงนั้น ทั้งทางกายและทางใจทางใจ คือ ไม่กลัว ไม่หวาด ไม่สะดุ้ง และไม่หนีมีแสดงไว้ว่า ผู้นึกถึงพระพุทธเจ้า หรือพระธรรมของพระองค์หรือพระสงฆสาวกของพระองค์ แม้ตกอยู่ในที่แวดล้อมที่น่าสะพึงกลัว ก็จะไม่กลัว ไม่หนี เพราะพระพุทธองค์ทรงเป็นผู้ไม่สะดุ้ง ไม่กลัว และไม่หนีสมเด็จพระบรมบพิตรพระราชสมภารเจ้าพระผู้ทรงคุณอันประเสริฐ ทรงถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะมั่นคง

จึงไม่เคยทรงหนีเหตุการณ์ใดเลย ทรงเผชิญได้ด้วยพระอาการสงบอย่างยิ่งและทรงชนะตลอดท่านพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร แห่งวัดถ้ำขาม จังหวัดสกลนคร เล่าไว้ว่าท่านได้นิมิตเห็นสัตว์ร้ายมากมายในป่าแห่งหนึ่ง กำลังอาละวาดวุ่นวายไปทั้งป่าสมเด็จพระบรมบพิตรพระราชสมภารเจ้าทรงปรากฏพระองค์ขึ้น ท่ามกลางความน่าสะพึงกลัวนั้น และทันใดสิงห์สาราสัตว์ที่กำลังบ้าคลั่งก็สยบลงทั้งหมดแทบเบื้องพระยุคลบาท

ศุภนินิตท่านพระอาจารย์ฝั้น ท่านปรากฏแล้วว่าเป็นจริง มีเหตุการณ์เกิดขึ้นรับรองแล้วหลายครั้งหลายหน เป็นที่ประจักษ์นัยว่า “ศุภนิมิตของหลวงปู่ฝั้น อาจาโร” ดังกล่าว น่าจะเป็นช่วงที่เกิดความไม่สงบในบ้านเมือง ไม่ในช่วงปี พ.ศ. ๒๕๑๖ ก็น่าจะเป็นช่วงปี พ.ศ. ๒๕๑๙.............

"ในหลวง รัชกาลที่ 9 ” กับ “ศุภนิมิตของหลวงปู่ฝั้น อาจาโร”